موضاعات تدریس هفته پیش
سرعت (به انگلیسی: Speed) در علم سینماتیک به مفهوم بزرگی سرعت برداری یک جسم گفته میشود. سرعت یک کمیت برداری است و واحد آن در SI متر بر ثانیه میباشد. سرعت متوسط یک جسم در یکای زمان، به معنای مقدار جابجایی طی شده در آن مدت توسط جسم است. سرعت لحظهای نیز به صورت حد سرعت در صورتی که بازه زمانی به صفر میل کند، تعریف میگردد.
سرعت که با نام v نمایش مییابد، به صورت مشتق مسافت نسبت به زمان تعیین میشود:

سرعت ثابت
حرکت با سرعت ثابت یا اصطلاحا حرکت بدون شتاب،به حرکتی گفته می شود که در آن جسم روی خط راست و بااندازه ی شتاب صفر حرکت می کند.یعنی نرخ تغییرات سرعت آن،صفر است.در این حالت،نمودار سرعت زمان به صورت خطی به موازات محور t خواهد بود(شیب خط برابر اندازه ی شتاب است.(
معادله ی سرعت زمان
معادله ی سرعت زمان معادله ای است که متغیر های آن v و t می باشند و همان معادله ی نموداری است که در نمودار سرعت-زمان رسم می شود و بیانگر سرعت لحظه ای جسم در هر لحظه است. فرم کلی معادله سرعت زمان برای حرکت با سرعت ثابت روی خط راست به صورت زیر است: v=at+v0 که در آن،a برابر شتاب جسم در لحظه ی t ، t زمان و v0 برابر سرعت اولیه ی جسم است.
قانون صفرم ترمودینامیک بیان میکند که اگر دو سیستم با سیستم سومی در حال تعادل گرمایی باشند، با یکدیگر همدمامی باشند.
انرژی درونی یک سیستم منزوی ثابت و پایدار است. قانون اول ترمودینامیک که به عنوان قانون بقای کار و انرژی نیز شناخته میشود، میگوید: تغییر انرژی درونی یک سیستم برابر است با مجموع گرمای داده شده به سیستم و کار انجام شده توسط سیستم بر روی محیط :

ساخت یک موتور سیکلی که تأثیری جز انتقال مداوم گرما از دمای سرد به دمای گرم نداشته باشد، غیر ممکن است. بیان کلوین-پلانک:غیرممکن است وسیلهای بسازیم که در یک سیکل عمل کند ودر عین حال فقط بایک مخزن تبادل حرارت داشته باشدیعنی غیر ممکن است یک موتور حرارتی بدون از دست دادن گرمادرQc به کار خود ادامه دهد. بیان کلازیوس:امکان ندارد که یک یخچال طی یک چرخه، تمام انرژی را که از منبع سرد دریافت میکند به منبع گرم انتقال دهد؛ بلکه مقداری از این انرژی را طی این فرا
قانون سوم
ترمودینامیک میگوید هنگامی که انرژی یک سیستم به حداقل مقدار خود میل میکند، انتروپی سیستم به مقدار قابل چشمپوشی میرسد. یا بطور نمادین: هنگامی که 
، ![]()
سقوط آزاد در مکانیک نیوتونی
بدون وجود اصطکاک
تنها نیروی وارد بر
جسم هنگام سقوط، نیروی وزن آن یا
است و طبق قانون دوم نیوتون شتاب وارد بر جسم رو به پایین و برابر با
خواهد بود که به نام شتاب گرانشی شناخته میشود. با انتگرال از معادله
شتاب-زمان به معادله سرعت-زمان میرسیم:

که در آن داریم:
زمان
سرعت در راستای عمود در زمان
سرعت اولیه جسم است در زمان ۰.
با انتگرال دوم از معادله سرعت-زمان به معادله مکان-زمان خواهیم رسید:

که در آن داریم:
مکان جسم نسبت به مبدا در زمان
مکان اولیه جسم نسبت به مبدا در زمان ۰.
با وجود اصطکاک
با وجود اصطکاک دو
نیروی مخالف هم به جسم وارد میشوند اولی گرانش و دیگری اصطکاک. نیروی گرانش ثابت
و برابر
رو به پایین است ولی نیروی اصطکاک متغیر و وابسته به سرعت جسم و رو به
بالاست و برابر:

که در آن:
نیروی اصطکاک
ثابتی که به جنس گاز و مساحت جسم بستگی دارد
سرعت جسم در راستای عمود است.
بنابرین برآیند نیروها برابر است با:

پس اندازه شتاب در راستای عمود برابر است با:

از آنجایی که
این معادله تبدیل به یک معادله دیفرانسیل مرتبه اول میشود که با حل
آن سرعت به صورت زیر بدست میآید:

که در آن
سرعت حدی نام دارد.
کمیت برداری
کمیتی در فیزیک است که علاوه بر اندازه دارای جهت نیز باشد. مهمترین کمیتهای برداری که میتوان نام برد، عبارتاند از:
۱- مکان ۲- سرعت ۳- شتاب ۴- نیرو ۵- میدانهای الکتریکی و مغناطیسی
یکی از بهترین راهای تشخیص برداری بودن یا نبودن یک کمیت اینست که بررسی کنیم آیا جمع آن کمیت خاصیت برداری دارد یا خیر. مثلاً جریان الکتریکی با وجود آنکه علاوه بر اندازه جهت نیز دارد ولی برداری نیست زیرا جمع جریانها به صورت اسکالر صورت میگیرد (قانون جریان کیرشهف)
در حالت بسیار کلی هر مجموعه عدد که به صورت یک ماتریس ستونی n×۱ قابل نوشتن باشد بردار گفته میشود. کاربرد این مفهوم در توصیف حالت سیستمها به مراتب بیشتر از محاسبات پدیدههای فیزیکی است.